David Robertson, een man met een missie
Op 18-jarige leeftijd slaat het noodlot toe van de Engelsman David Robertson. Hij wordt met zijn motor frontaal geschept door een dronken automobilist, met een snelheid van 160 km per uur. Door de hevige impact worden zijn rechterarm en rechterbeen afgerukt. Dat hij het heeft overleefd, mag een wonder genoemd worden. Zijn doorzettingsvermogen, samen met zijn levenslustige en strijdvaardige karakter, slepen hem door de revalidatie. Sindsdien leeft hij met één arm en één been.
Na zijn revalidatie leeft David vol energie, met een groot gevoel voor humor, een positieve levensvisie en een extreem doorzettingsvermogen en zet hij zich vooral in voor anderen.
Tijdens zijn eerste lange soloreis rond de wereld in 1986 wordt hij in het continent Afrika geconfronteerd met zeer arme bevolkingsgroepen, erbarmelijke leefomstandigheden met nauwelijks tot geen gezondheidszorg. Hij is geschokt door het aantal malariaslachtoffers.
1988
David treft persoonlijk in 1988 een schrijnende malariasituatie aan, die elk jaar 500 miljoen geïnfecteerden opeist en ruim twee miljoen doden. Door nalatigheid van de overheden en het negeren door de rest van de wereld blijven de slachtoffers onzichtbaar. Malaria epidemieën nemen dramatische vormen aan. Vanwege de volledig ingestorte openbare gezondheidssystemen, de afwezigheid van geneesmiddelen en malaria beschermingsmiddelen verliezen veel gezinnen gemiddeld vier tot vijf kinderen. De Afrikanen in malaria risicogebieden zijn volledig aan hun lot overgelaten. Geen enkele organisatie richt zich op deze dodelijke ziekte.
In 1989 slaat het persoonlijk noodlot opnieuw toe: David krijgt malaria in de meest gevaarlijke vorm, 'plasmodium falciparum', een type malaria dat ook de hersenen aantast. David vliegt terug naar Engeland en belandt op de Intensive Care van het Norwich Hospital waar medici voor zijn leven vechten. Na een periode van vijf weken vliegt hij terug naar Afrika. Hij zet zijn expeditie voort met een missie: David gaat zich intens bezighouden met het explosieve malariaprobleem in de armste en meest afgelegen gebieden in Afrika.
Na het beëindigen van zijn wereldexpeditie gaat David zich meer verdiepen in de malariafeiten en problematiek. Hij wint informatie in bij onder meer de World Health Organization (WHO) en diverse andere organisaties die de strijd aangaan met malaria en zoekt naar sponsors voor zijn nieuwe plan: een wereldexpeditie genaamd Drive Against Malaria.
David doet opnieuw een oproep aan de wereld via de media en bij de WHO in Genève om malaria meer aandacht te geven, zodat hulp aan de miljoenen mensen in malarianood gegeven kan worden. De WHO beaamt het probleem en de media geeft gehoor aan zijn pleidooi door honderden publicaties openbaar te maken. David zet een plan op om actie te ondernemen: de Drive Against Malaria.
1998/1999
Op 6 september 1998 wordt de aftrap van de Drive Against Malaria een feit tijdens het 'Wereld Haven Festival' in Rotterdam. David's Land Rover wordt door het Engelse marineschip 'HMS Fearless' officieel overgebracht van Londen naar Rotterdam. In datzelfde jaar bezoekt hij vele regeringsleiders van Europese landen om het malariaprobleem onder de aandacht te brengen. In maart 1999 wordt de eerste etappe in Afrika ingezet onder het toeziend oog van 900 afgevaardigden van Afrikaanse landen tijdens de 'International Malaria Conference' in Durban in Zuid-Afrika. Dr. David Nabarro, Executive Director van de World Health Organization, verricht de officiële kick-off voor Afrika. Vanuit dit continent vraagt David wederom via de media in de wereld om aandacht. Tegelijkertijd biedt hij in Afrika kleinschalige hulp aan de armste bevolkingsgroepen die leven in zeer moeilijk bereikbare gebieden.
In 1999 ontmoet hij tijdens tv-opnamen voor een documentaire over zijn werk de Nederlandse tv-presentatrice en producer Julia Samuël.