Angola na 23 jaar oorlog
Voordat de dag nadert dat David en Julia zullen afreizen naar Angola, krijgen ze van alle kanten een negatief reisadvies: Angola zou veel te gevaarlijk zijn door de vele landmijnen, gewapende guerrilla's zouden het einde kunnen betekenen voor de Drive Against Malaria en de arme bevolking zou hen kunnen beroven. Toch besluiten ze te gaan om met eigen ogen te zien hoe het ervoor staat met Angola, dat 23 jaar lang onder de druk en dreiging van oorlog heeft geleefd. Want ook in Angola wonen gezinnen met kinderen die hulp nodig hebben.
Uiteraard zijn ze op hun hoede als ze aan de toch beginnen. Maar van gewapende guerrilla's is gelukkig geen spoor te bekennen en de belangrijkste wegen zijn mijn-vrij. Bovendien zijn de Angolezen zeer vriendelijke, vrolijke en vredelievende mensen.
De littekens van bijna een kwart eeuw oorlog kan Angola onmogelijk verstoppen voor haar bezoekers. Angola is één van de landen met de hoogste kindersterfte - één op de vier kinderen sterft voor zijn vijfde verjaardag aan malaria. Zij zijn de meest kwetsbare groep, terwijl ze tegelijkertijd de toekomst voor Angola zijn. DAM wil daarom vooral de kinderen beschermen tegen de meest dodelijke ziekte die de landen ten zuiden van de Sahara berooft van hun bevolking: malaria.
De Angoleze autoriteiten doen hun uiterste best om het gezondheids- en transportsysteem weer op te bouwen. De werkelijkheid is dat de gezondheidszorg in Angola nog steeds erg gebrekkig is. Reizen buiten de hoofdwegen is gevaarlijk en een uiterst moeizame onderneming, want de zijwegen zijn nog steeds bezaaid met landmijnen. Gelukkig gaat de voedselsituatie van de bevolking er stapje voor stapje op vooruit. Desondanks blijft 70% van de bevolking uitgesloten van basisgezondheidszorg.
DAM reist in november 2006 vanuit Namibië naar Lubango voor een ontmoeting met UNICEF, maar hun plannen om verder te reizen naar Luanda worden wreed doorkruist door een onverwachte uitbraak van cholera..... lees verder